BRO!

Ik ben je broer niet.

Bro. Bro? BRO!

Je kunt nauwelijks nog een gesprek voeren
zonder dat je er spontaan een familielid bij krijgt.

‘Lekker bro.’ ‘Komt goed bro.’ ‘Echt ziek bro.’
‘Bro, luister.’ ‘Bro, je moet dit echt proberen.’

Brooooo…

Nee. Ik moet helemaal niks.
En ik ben je broer niet.

Sterker nog: in mijn vorige leven waren we waarschijnlijk ook geen broers.
En mocht reïncarnatie daadwerkelijk bestaan,
dan informeer ik bij de afdeling Familie & Verwantschap
toch eens of er voor de volgende ronde
nog andere kandidaten beschikbaar zijn.

Niks persoonlijks, bro.

Wanneer is iedereen familie geworden?

Een gedeelde stamboom is kennelijk niet meer nodig.
Dezelfde sportschool is genoeg.
Of een pet. Crypto. Een podcast.
Of elkaar drie minuten kennen.

Bro.

Het woord krijgt op die manier ongeveer dezelfde inhoud als ‘dinges’.
Een verbaal stopcontact waar je alles in kunt steken,
zolang je zelf maar niet hoeft na te denken
over wat je werkelijk wilt zeggen.

Want waarom zou je iemand bij zijn naam aanspreken
als je ook hetzelfde woord kunt gebruiken
voor je beste vriend, personal trainer, Uberchauffeur,
zakenpartner, barista en iemand
die je vijf seconden geleden bij het urinoir hebt ontmoet?

Wel zo efficiënt.

Het interessante zit in het meedoen.

Iemand begint ermee. Een ander neemt het over.
Sociale media doen de rest.
Voor je het weet klinkt het alsof we gezamenlijk
uit hetzelfde stapelbed zijn gevallen.

En ondertussen vinden we onszelf behoorlijk uniek.

Dezelfde sneakers. Dezelfde supplementen.
Dezelfde podcasts. Dezelfde woorden.
Dezelfde baard. Dezelfde fade.
Dezelfde zonnebril. Dezelfde motivational quote.

En elkaar maar vertellen
hoe belangrijk het is om jezelf te zijn.

Bro…

Natuurlijk maakt één stopwoord je nog geen meeloper.
Het wordt pas interessant wanneer je
de rest van het pakket er ongemerkt bij hebt genomen.

Erbij horen is heerlijk.

Bij een familie. Een vriendengroep.
Een bedrijf. Een subcultuur.
Mensen bij wie je niet voortdurend hoeft uit te leggen wie je bent.

Daar is op zichzelf niets mis mee.

Totdat erbij horen betekent
dat je steeds meer van jezelf moet inslikken.
Je mening. Je smaak. Je twijfel.
Dat ene ‘nee’ dat de sfeer zou kunnen verpesten.

Dan is de vraag niet meer waarom je ‘bro’ zegt.
Dan wordt de vraag:
hoeveel van jezelf lever je in om erbij te mogen blijven?

En doe je dat omdat het bij je past?
Of omdat je vooral niet wilt ontdekken
wat er gebeurt wanneer je een keer afwijkt?

Je hoeft geen trendsetter te worden.

Dat zou ook weer zo’n vermoeiende opdracht zijn.
Nu moeten we ineens allemaal voorop lopen.
Gaan we elkaar straks vertellen
hoe onafhankelijk we van elkaars goedkeuring zijn.

Ook gezellig.

Maar als je eerst moet controleren wat de rest doet
voordat je bepaalt wat jij wilt,
is het misschien tijd om ergens anders te kijken.

Naar binnen.

Daar is geen trending audio.
Geen commentsectie die je even geruststelt.
Geen algoritme dat alvast bepaalt
wat je vandaag van jezelf zou moeten vinden.

Wie ben ik wanneer ik even niet bezig ben
met wie ik volgens de rest zou moeten zijn?

Ai. Doe mij toch maar even een Reel.

Authenticiteit koop je helaas niet.

Ook niet in een oversized T-shirt met AUTHENTIC erop.

Je kunt haar niet downloaden, volgen, liken of bestellen.
En ook niet kant-en-klaar overnemen van iemand
die op Instagram uitlegt hoe je uniek moet worden.

Wanneer iedereen dezelfde route naar zijn unieke zelf volgt,
zou ik voorzichtig rekening houden
met enige filevorming onderweg.

Je zult moeten onderzoeken wat bij jou past.
Wat je hebt overgenomen.
En wat je misschien allang niet meer wilt,
maar nog steeds doet.

Van je ouders. Je familie. Je vrienden.
Je omgeving. Mensen tegen wie je opkijkt.
En soms juist mensen tegen wie je je afzet.

Want ook rebelleren tegen de meute
kan een bijzonder efficiënte manier zijn
om je nog steeds volledig door die meute te laten bepalen.

Dus, hoe dan?

Dan moet je zelf gaan kijken.
Naar je patronen. Je loyaliteiten.
Je relaties. Je gedrag.
Je communicatie. Je keuzes.

Naar waarom je doet wat je doet.
En misschien zelfs naar waarom je praat zoals je praat.

En nee, halverwege kun je niet roepen:
‘Bro, skip ff naar het stukje waar ik mezelf vind.’

Daar heb ik toevallig wat voor.

Bij Zegnooitnooit. onderzoeken we
wat er onder dat aangeleerde, aangepaste
en zorgvuldig sociaal goedgekeurde gedrag zit.

Waar pas jij je aan?
Wat slik je in?
Welke keuzes zou je maken
als je niet eerst toestemming bij de rest hoefde op te halen?

Workshops genoeg. Nu jij nog.