TERUG NAAR 1986. MAAR NIET NAAR JEZELF.

Toen je werkelijkheid blijkbaar nog niet retro genoeg was.

Hoe zou jij eruitzien in de eighties?
Foto uploaden, AI eroverheen en hatsikidee: daar sta je.
Met permanent, snor, schoudervullingen, zonnebankkop en een kapsel
waarvoor je destijds gewoon door een echte kapper mishandeld moest worden.

Fascinerend eigenlijk. We hebben inmiddels technologie ontwikkeld
waarmee we vrijwel ieder denkbaar beeld kunnen maken.
En wat doen we ermee? We laten onszelf zien in een werkelijkheid
van pakweg veertig jaar geleden.

De werkelijkheid van vandaag was kennelijk even niet interessant genoeg.

Overal naartoe. Behalve hier.

Want we kunnen tegenwoordig overal naartoe zonder ook maar één stap te zetten.
Naar 1986. Naar een tropisch eiland. Naar een jongere versie van onszelf.
Naar een gespierdere versie. Naar een succesvollere versie.
Naar een versie met haar. Naar een versie zonder rimpels.

Desnoods naar een werkelijkheid waarin je hond praat,
je overleden opa naast je op de bank zit en jij eruitziet
alsof je zojuist bent aangenomen als vierde lid van a-ha.

Een paar klikken. En klaar.

Alleen die ene werkelijkheid waarin je nu daadwerkelijk zit,
die moet ondertussen maar even wachten.
Misschien omdat daar geen filter overheen kan
dat verbergt wat je liever niet ziet.

Een beetje spelen met zo’n filter? Prima.
De interessantere vraag is waarom we soms liever een andere versie maken
dan aandacht hebben voor de versie die er al is.

Voor het hier en nu bestaat geen Generate-knop.

En misschien is dát wel de mooiste grap van die hele eighties-fantasie.
Naar de jaren tachtig hoef je namelijk helemaal niet terug.
Die zijn voorbij.

Je kunt hooguit een algoritme opdracht geven er een geloofwaardige
foto van te fabriceren.

Het hier en nu daarentegen hoef je niet te genereren.
Dat is er al. Alleen moet je het zelf ervaren.
Zonder prompt, zonder filter en zonder AI
die alvast een aantrekkelijkere versie voor je maakt.

En precies dáár wordt het interessant.
Niet: ‘Hoe zou ik eruitzien in 1986?’
Maar: ‘Wie ben ik eigenlijk in 2026,
als ik nergens naartoe vlucht?’

Vervelend hè.
Voor dat antwoord bestaat nog steeds geen Generate-knop.

Welkom bij HET.

Een workshop over precies dát verschijnsel:
het steeds gemakkelijker kunnen weglopen van de werkelijkheid
en de vraag waarom we dat eigenlijk zo graag doen.

Van AI en social media tot fantasie, projectie
en de verhalen die we onszelf al jaren vertellen.

Dus voordat je AI nog even laat uitrekenen
hoe onweerstaanbaar je er in 1987 uit zou hebben gezien,
zou je ook één keer kunnen kijken naar
wie er in 2026 daadwerkelijk voor het scherm zit.

Geen filter. Geen prompt. Geen schoudervullingen.

Alleen jij.
Helaas volledig gegenereerd door de werkelijkheid.