Single zijn: toeval of patroon?

Of plan IK.

Want als al die pogingen niets hebben opgeleverd, is het misschien interessant om niet nóg een ander mens te zoeken. Maar eens te zoeken naar de mens in jezelf. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik ben ervaringsdeskundige. Niet omdat ik het zo goed heb gedaan, maar vooral omdat ik inmiddels behoorlijk de kans heb gekregen om het verkeerd te doen. Van scharrel tot serieuze relatie, van verliefd tot samenwonend en weer terug naar single. En nee, de gebruiksaanwijzing van de liefde begrijp ik nog steeds niet. Ik ben dus nog steeds single. Geen tragisch verhaal. Geen verborgen agenda. Gewoon de werkelijkheid. Zelfs voor iemand die dagelijks met mensen, patronen en systemen werkt is het net zo goed lastig om zijn eigen systeem te doorgronden. En misschien is dat juist wel een goed vertrekpunt voor IK. Ik ga je hier niet vertellen hoe je de ware vindt. Ik kan je hooguit helpen ontdekken waarom jij steeds weer precies doet wat je jezelf had voorgenomen nooit meer te doen.

Wat zoek je eigenlijk?

Een partner? Of vooral iemand die ervoor zorgt dat je niet meer alleen bent? Lijkt hetzelfde, is het niet. Misschien verlang je naar liefde. Misschien naar veiligheid. Misschien naar spanning — want een beetje gedoe blijkt voor sommige mensen verrassend aantrekkelijk. En misschien zoek je vooral iemand die deze keer wél blijft. Dat laatste is trouwens een interessante. Want voordat je op zoek gaat naar de juiste persoon, is het misschien helemaal niet zo gek om eerst eens te bedenken wat jij eigenlijk zoekt. Niet wat je moeder verstandig vindt. Niet wat je beste vriendin inmiddels na drie glazen wijn van je liefdesleven vindt. Niet wat de datingapp je na 847 swipes probeert wijs te maken.

Wat wil jij?

En dan komt onvermijdelijk je verleden even binnenwandelen. Je kunt natuurlijk zeggen: “Niemand heeft iets met mijn liefdesleven te maken.” Prima uitspraak. Tot je jezelf ineens hoort praten zoals je moeder. Of precies het tegenovergestelde doet van wat je vader deed, omdat je ooit plechtig hebt besloten: “Zo word ik dus nóóit.” Ook dat is een uitstekende strategie om behoorlijk veel energie aan je ouders te blijven besteden. Je neemt nu eenmaal meer mee naar een relatie dan in een koffer mee op vakantie. Je neemt mee wat je hebt gezien. Wat je hebt gemist. Wat je gewend bent. Wat je nooit meer wilt. Hoe er thuis ruzie werd gemaakt. Of juist helemaal niet. Hoe liefde werd gegeven, gevraagd, vermeden of voor lief genomen. En soms kom je er pas achter dat je dat allemaal hebt meegenomen wanneer je alweer met iemand op de bank zit en denkt: ‘’Shit. Dit ken ik.’’ Niet omdat het per se slecht is. Maar omdat het vertrouwd is. En vertrouwd is nu eenmaal een merkwaardig kompas. Het wijst je niet altijd naar waar je gelukkig van wordt. Soms wijst het je gewoon naar wat je al kent.

Aantrekken en afstoten

Een merkwaardig fenomeen: aantrekken en afstoten. Soms voel je je onverklaarbaar aangetrokken tot iemand die rationeel totaal niet bij je past. Of stoot je juist iemand af bij wie ogenschijnlijk alle vinkjes groen kleuren. Misschien is dat niet zo onverklaarbaar als je denkt. Je hoofd zoekt een partner. Je systeem zoekt herkenning. En die twee blijken niet altijd hetzelfde profiel op Tinder naar rechts te swipen.

Bindingsangst versus verlatingsangst

De één rent weg zodra iemand te dichtbij komt. De ander klampt zich vast zodra iemand een halve meter afstand neemt. Bindingsangst. Verlatingsangst. Twee verschillende etiketten voor de prijs van één: ik wil verbinding, maar ik vertrouw er niet helemaal op dat die veilig is. En ja, daar kunnen we met systemisch werk bizar snel benaderen. Niet met twaalf sessies praten over waarom je vader vroeger nooit thuis was, maar door zichtbaar te maken waar je eigenlijk trouw aan bent gebleven. Soms valt dan ineens het puzzelstukje op zijn plek, en verdwijnt een patroon inderdaad sneller dan sneeuw voor de zon. Mits jij ervoor open staat.

LHBTQ+‘ers opgelet!

Zeg nooit nooit maakt geen onderscheid. Geen paspoortcontrole, vraagt niet naar geaardheid en geen enquêtes over genderidentiteit. Homo, hetero, lesbisch, bi+, transgender, non-binair of ergens daartussen, daarnaast of helemaal buiten de hokjes. Jullie worstelen toch ook gewoon met dezelfde vragen: Zie je mij echt? Durf ik mezelf te laten zien? Waarom val ik toch steeds op iemand die emotioneel ongeveer net zo beschikbaar is als een parkeerplaats in hartje Amsterdam? In systemisch werk maakt het familiesysteem geen onderscheid tussen homo, hetero, lesbisch, bi+, transgender of non-binair. Loyaliteiten blijven loyaliteiten. Verlatingsangst blijft verlatingsangst. En de onverklaarbare aantrekkingskracht tot iemand die eigenlijk een wandelende rode vlag is, blijkt verbazingwekkend inclusief.

IK. is geen cursus “hoe krijg ik eindelijk een relatie?”

Gelukkig niet. Geen datingtrucs. Geen lijstje met de zeven eigenschappen van de ideale partner. Geen “visualiseer je soulmate en wacht vervolgens rustig af.” En ook geen cursus waarin wordt uitgelegd dat je eerst van jezelf moet houden voordat iemand anders dat kan. Je hoeft niet eerst perfect te zijn om geliefd te worden. Maar het kan verdomd handig zijn om jezelf een beetje te kennen voordat je iemand anders uitnodigt om je leven binnen te komen.

IK.

Voor singles die hun volgende relatie niet uitsluitend aan het toeval willen overlaten. Voor mensen die steeds hetzelfde lijken tegen te komen. Voor mensen die zeggen dat ze prima alleen zijn — en dat misschien ook werkelijk zijn. Voor mensen die graag een relatie willen. Voor mensen die twijfelen of ze dat eigenlijk wel willen. En voor iedereen die zich ooit heeft afgevraagd: “Waarom doe ik dit nou wéér?” Misschien is het tijd om niet nog eens naar de ander te kijken. Maar eerst eens naar IK. Want misschien begint de liefde van je leven niet bij het vinden van de juiste ander. Maar bij het beter leren kennen van jezelf. Voor €599,- ben je drie dagen onder de pannen met een groep gelijkgezinden — en eerlijk is eerlijk: ze zijn óók allemaal single. Je krijgt dus drie dagen tijd om jezelf beter te leren kennen, je patronen onder de loep te nemen én drie keer samen te lunchen met iemand die zomaar eens de ware zou kunnen zijn. Mocht dat laatste niet lukken, heb je in ieder geval drie dagen uitstekend besteed aan het uitzoeken waarom het steeds niet lukt. P.s. Na al die dates, matches en mislukte relaties ook nog twijfelen over deze workshop? Kom dan eerst kennismaken. Deze keer bepaal jij zelf of het iets wordt.

SINGLE ZIJN: TOEVAL OF PATROON?