GEEN VIBE. VOLGENDE GRAAG.

Als het maar goed voelt.

Vibe. We hebben er weer eentje.
Zo’n woord waarmee we ineens kunnen zeggen
wat we vroeger ook al zeiden,
maar dan met aanzienlijk minder uitleg.

Een restaurant is niet meer gewoon leuk.
Het heeft een vibe.
Een hotel heeft een vibe.
Een festival heeft een vibe.
Een yogastudio heeft een vibe.

Een cappuccino vermoedelijk ook.
Mits geserveerd in een handgemaakt kopje zonder oor
door iemand die Jip heet
en drie maanden in Costa Rica heeft gewoond.

En mensen? Mensen hebben natuurlijk óók een vibe.

Sterker nog: mensen viben met elkaar.

Geen vibe. Dossier gesloten.

‘Ik voelde meteen een vibe.’
‘We hadden niet dezelfde vibe.’
‘Zijn vibe voelde niet goed.’
‘Zij heeft echt zo’n fijne vibe.’

Prachtig. Al die boeken over mensen,
relaties en communicatie.
En uiteindelijk kunnen we het af met één lettergreep.

Het handige is dat je daarna
ook niets meer hoeft uit te leggen.

Waarom vind je iemand niet aardig?
Verkeerde vibe.
Waarom ben je na drie dates afgehaakt?
Geen vibe.
Waarom wil je daar niet werken?
De vibe klopt niet.

Klaar.

Een complete conclusie,
zonder dat iemand het onderzoek
heeft hoeven openen.

Want wat bedoel je eigenlijk?
Was iemand onaardig? Onbetrouwbaar?
Voelde je geen aantrekkingskracht?
Werd je niet gehoord?
Of zei iemand iets wat je liever niet wilde horen?

Dat zijn nogal verschillende dingen
om in hetzelfde woord op te bergen.

De kamerplant voelt het ook.

Gelukkig bestaat er ook nog zoiets als een goede vibe.
Die herken je eenvoudig.

Kaarsjes. Hout. Een Boeddha.
Een klankschaal. Iemand op blote voeten.
Gedempt licht.
Een kamerplant die al vier retreats heeft overleefd.

En ergens iemand die zegt:
‘Voel maar even wat dit met je doet.’

Dan weet je: hier wordt gevibed.

Het liefst met gelijkgestemden.
Mensen die ongeveer hetzelfde vinden als jij.
Heerlijk ontspannen.
Zeker wanneer niemand vraagt hoe je eigenlijk
bij die overtuiging gekomen bent.

‘Wat een fijne energie hier.’

Ja. Er heeft nog niemand tegengesproken.

Je gevoel is er. Je verklaring mag nog even wachten.

En dan komt iemand binnen bij wie je
helemaal geen fijne vibe voelt.
Irritatie. Weerstand. Onrust.
Of dat ondefinieerbare gevoel waardoor je
binnen zeven seconden besluit:

‘Met hem heb ik dus helemaal niks.’

Dat gevoel mag er zijn.
Je hoeft niet met iedereen bevriend te raken,
te daten of samen te werken.

En als iemand je grenzen overschrijdt,
hoef je daar geen familiegeschiedenis bij te zoeken
voordat je nee zegt.

Maar wanneer je nieuwsgierig bent naar wat er gebeurt,
komt er een interessante vraag bij:

Wat gebeurt er in míj wanneer
deze persoon tegenover me staat?

Ai.

Daar ging de vibe.

Misschien doet iemand iets wat je van vroeger kent.
Misschien raakt een opmerking aan een verwachting
die je zelf niet had uitgesproken.
Misschien zie je gedrag dat je jezelf niet toestaat.
Of misschien heb je gewoon heel concreet bezwaar
tegen wat diegene doet.

Dat kun je onderzoeken.
Je hoeft niet meteen je vader, je moeder
of een vorig leven van stal te halen.

Een gevoel vertelt dat er iets gebeurt.
Wat er precies gebeurt, mag nog een vraag zijn.

Dezelfde ellende. Nieuwe profielfoto.

Andersom wordt het minstens zo interessant.

Want die fantastische instant vibe
met je nieuwe geliefde kan van alles betekenen.
Aantrekkingskracht. Nieuwsgierigheid.
Plezier. Herkenning.

Maar herkenning hoeft niet te betekenen
dat iets goed voor je uitpakt.

Misschien sluit iemand aan op iets vertrouwds
waar je later juist last van krijgt.
Je past je razendsnel aan.
Je gaat zorgen.
Je probeert iemand te overtuigen
dat jij de moeite waard bent.

Maar wanneer je telkens enthousiast begint
en later op ongeveer dezelfde manier vastloopt,
mag je best eens verder kijken dan:

‘In het begin hadden we
zo’n bijzondere energie.’

Dat kan. Misschien was het patroon
ook gewoon onmiddellijk weer thuis.

Zelfde ellende. Nieuwe profielfoto.

Een spiegel met een compliment kan ook per post.

In mijn workshops kan ik je
geen uitsluitend fijne vibe beloven.

Er mag iets schuren.
Een vraag kan ongemakkelijk zijn.
Je kunt iets herkennen wat je jarenlang
uitsluitend bij de ander zag.

Als je alleen wilt horen dat alles
precies goed is zoals het is,
kan ik je ook een spiegel opsturen.
Met een compliment erop.

Scheelt reistijd.

Schuren is geen doel op zich.
We onderzoeken wat er gebeurt.
En jouw nee blijft gewoon nee.

Misschien wordt ‘ik voel zijn vibe niet’
dan iets concreter:

‘Ik merk dat ik dichtklap
zodra hij me tegenspreekt.’

Of:

‘Ik voel me voortdurend verantwoordelijk
voor hoe zij zich voelt.’

Daar kun je een gesprek over voeren.
Daar kun je keuzes in onderzoeken.
Dat is al een stuk duidelijker dan elkaar
met energetische etiketten de kamer uit sturen.

En misschien verandert er daardoor
ook iets in een vertrouwd contact.

‘Ik voel jouw vibe niet meer.’

Kan kloppen. Ik zei zojuist nee.

IK. of WIJ.?

Zoek je een relatie en herken je
dat je telkens bij ongeveer hetzelfde soort gedoe uitkomt?
Bij IK. onderzoeken we onder meer
wat jij meeneemt in contact.
Wat je verwacht. Hoe je kiest.
Waar je naar verlangt
en waar je misschien voor terugdeinst.

Heb je die bijzondere vibe inmiddels gevonden?
Wonen jullie samen, delen jullie de hypotheek
en vragen jullie je af waar het gevoel
van het eerste halfjaar gebleven is?

Dan is er WIJ.

Daar onderzoeken we wat er tussen jullie gebeurt.
Wat ieder verwacht.
Welke gewoontes elkaar versterken.
Wat jullie uitspreken
en waar jullie met opvallend veel gevoel
omheen blijven praten.

Want jouw patroon en dat van je partner
kunnen uitstekend op elkaar reageren.

Dat noemen we doorgaans een relatie.