JE BENT NIET ONTWAAKT. JE PODCAST IS AFGELOPEN.

Eerst even een podcast luisteren.

Bewustzijn.
Mooi woord. Doet het lekker in een podcasttitel.
Liefst met een foto van twee mensen tegenover elkaar,
een microfoon van zeshonderd euro ertussen
en een kop ceremoniële cacao binnen handbereik.

Want stel je voor dat je ook eens zelf zou moeten kijken
wat er in je omgaat.

Nee joh. Eerst even op YouTube.

Tik bewustzijn in en je kunt voorlopig vooruit.
Podcasts. Interviews. Webinars. Shorts.
Coaches, wetenschappers, goeroes, ervaringsdeskundigen.
En mensen die vooral veel ervaring hebben
met het interviewen van andere ervaringsdeskundigen.

Hoe vergroot je je bewustzijn?
De zeven lagen van bewustzijn.
Van ego naar bewustzijn.
Waarom jij nog niet bewust leeft.

En natuurlijk mijn persoonlijke favoriet:

DIT GAAT JE BEWUSTZIJN VOOR ALTIJD VERANDEREN.

Thumbnail erbij van iemand die kijkt
alsof hij zojuist persoonlijk door het universum is teruggebeld.

Klik.

1 uur, 47 minuten en 32 seconden later.

En? Bewuster?

Nou. We hebben in ieder geval gehoord dat we moeten loslaten.
Dat het ego ons tegenhoudt.
Dat alles energie is.
Dat we meer in het nu moeten zijn.
En dat er ergens diep vanbinnen iets zit wat gehoord wil worden.

Helder.

Alleen wat je daar morgenochtend mee moet
wanneer je weer over precies hetzelfde ontploft?

Jammer-de-bammer. Tevens helaas-pindakaas.

Maar vergeet vooral niet te liken, subscriben,
reageren, delen en de bel aan te zetten.
Volgende week deel twee:

Waarom bewustzijn niet te begrijpen is met je hoofd.

Duur: twee uur en dertien minuten.

Abonneer je op je ontwikkeling.

Want daar gaat het inmiddels óók over.
Views. Likes. Comments.
Abonnees. Bereik. Algoritmes.

En voldoende stof om volgende week opnieuw twee uur te praten
over iets wat deze week kennelijk nog niet helemaal duidelijk werd.

De ironie is bijna te mooi.
We consumeren persoonlijke ontwikkeling
zoals we vroeger Goede Tijden, Slechte Tijden consumeerden.
Aflevering na aflevering.

Alleen heet de cliffhanger nu bewustwording.

Natuurlijk kan een goed gesprek je iets leren.
Je aan het denken zetten.
Woorden geven aan iets wat je eerder niet begreep.

Maar er zit een verschil tussen een inzicht tegenkomen
en er in je eigen leven iets mee doen.
Dat laatste wordt nogal eens uitgesteld.

De volgende aflevering begint tenslotte automatisch.

Van luisteren word je niet nat.

Je kunt honderd podcasts over zwemmen beluisteren.
Daar word je niet nat van.
Je kunt twintig boeken over fietsen lezen.
Daar krijg je geen zadelpijn van.

En je kunt uren luisteren naar gesprekken over zelfonderzoek
zonder ondertussen te kijken
wat er op dat moment in jou gebeurt.

Daarvoor moet namelijk iets verschrikkelijks gebeuren.

Je moet de podcast even uitzetten.

En blijven zitten met jezelf.
Zonder iemand die de stilte alvast voor je volpraat.

Met bewustzijn kun je allerlei filosofische,
psychologische en neurowetenschappelijke vragen bedoelen.
Interessant.
Ik heb het hier over iets dichter bij huis:
opmerken wat je voelt, denkt en doet.

Weten dat je iets doet,
is bovendien nog iets anders dan het opmerken terwijl je het doet.
En dan is er nog de vraag
of je ook iets anders gaat proberen.

Je kunt uitstekend weten
dat je iedere relatie op dezelfde manier naar de kloten helpt.

Gefeliciteerd. Dat is stap één.

Als je bij nummer zes opnieuw precies hetzelfde doet,
heb je vooral een patroon
waarover je inmiddels buitengewoon goed kunt vertellen.

Ook een talent.
Alleen nogal vermoeiend voor nummer zes.

Bewustwording is niet altijd zo zen.

Soms wordt zelfonderzoek vooral irritant.
Omdat je iets ziet wat minder comfortabel is
dan je gebruikelijke verklaring.

Dat je niet alleen pech hebt met partners.
Dat je baas lastig kan zijn
én jij ieder gesprek over je grenzen uitstelt.
Dat je bedrijf misschien niet uitsluitend stagneert
vanwege de economie.

Of dat wij hadden een prima jeugd
een zin is die je gemakkelijker uitspreekt
dan dat je onderzoekt wat die voor jou betekent.

Dat maakt jou niet verantwoordelijk
voor alles wat je overkomt of wat een ander je aandoet.
Het maakt de vraag interessant
waar je zelf nog invloed hebt.

Ai. Zet de podcast maar weer aan.

Wat merk je op als het stil wordt?

Misschien merk je dat je boos bent
terwijl je net nog zei dat het niets uitmaakte.
Dat je ja zegt terwijl je nee wilt zeggen.
Dat je iemand verantwoordelijk maakt
voor een keuze die je zelf blijft uitstellen.

Dat je blijft waar je weg wilt.
Of juist weggaat zodra iemand dichtbij komt.
Dat je bij spanning onmiddellijk je telefoon pakt.

En misschien merk je voorlopig vooral
hoe graag je weer iets wilt aanzetten.

Dat is óók iets om even bij te blijven.

Niemand op YouTube kan dat voor jou ervaren.
Iemand kan je een goede vraag stellen.
Een ander perspectief bieden.
Je helpen kijken.

Maar jij zult zelf moeten opmerken wat die vraag oproept.
En kiezen wat je daarmee doet.

Dat laatste schijnt tegenwoordig
een tamelijk revolutionaire vorm van persoonlijke ontwikkeling te zijn.

En dan nu het aanbod.

Kijk gerust eens rond bij Zegnooitnooit.
Workshops over jezelf, je relaties,
je familie en je werk.
Genoeg om mee aan de slag te gaan.

Met een vraag die jou bezighoudt.
Een patroon dat je herkent.
Of iets waarvan je al jaren uitstekend kunt uitleggen
waarom het nog steeds niet veranderd is.

Praten hoort erbij.
Alleen gaan we ook kijken
wat er gebeurt zodra het over jouw ervaringen,
reacties en keuzes gaat.

Misschien begint dat al voordat je een workshop boekt.
Podcast uit.
Telefoon weg.
Even opmerken wat er overblijft.